9.45 Vapuru

   ''Dersler benim için ders olmaktan çıktı. Dersler, seninle aramda bir ayin artık. Tabi bu ayine sadece ben katılıyorum. Sen izleyicisin. O gülüşün, o duruşun sol yanımda yangınlar koparıyor. Sen bundan habersiz bilmediğim düşüncelerdesin. Belki de sende sevdiğini düşünüyorsun, benim gibi sevdiğinle ayin yapıyorsundur belki de... Ya da benim ayinime izleyici değilsindir, belki de sende bana karşı bir şeyler hissediyorsundur. Gözlerin, bana olan bakışların, Allah'a olan kuvvetli inancımı daha da kuvvetlendiriyor. Bu yeşil gözler anca onun gibi bir İlahın eseri olabilir.    Galiba sen benim kaderimsin. Evet evet sen benim kaderimsin. Sana karşı olan hislerim aşk değil. Olamaz, bu aşk olamaz. Bu başka bişey... Yazarın da dediği gibi;   'ilizyon nasıl göz yanılmasıysa, aşkta bir gönül yanılmasıdır.' Gel seninle birlikte 'Hayat' olalım. Şairin dediği gibi;  'Seni ben deliler gibi sevmiyorum. Gayet aklı başında seviyorum.'  Sende bana keza baş...

Bir insanı bir anda ne değiştirebilir? Yada bir insanın hevesli olduğu bir 'şey' bir zaman sonra neden anlamsız gelir? Nur'un günlerdir aklına takılan iki soru.. belki de yaşının daha 16 olması bu soruların cevabını bulamamasında önemli bir etken. Çıkmaz sokaktan kurtulmak için sonunda dedesine sormaya karar verdi. ''Ali dede sana bişey sorcam'' deyip sordu aklındaki soruları;    ''Sorduğun ucu açık bir soru. Onlarca sebebi olabilir. Bu insanın karakteriyle ve yaşanan durumla ilgili. Biz seninle tek bir şeyi baz alarak beraber bu sorunun cevabını bulmaya çalışalım. Esas kişi bir 'şey'i çok istiyor, bir o kadar da hevesli ve bir süre sonra vazgeçiyor. Bu kişiye soruyoruz, Neden? Nedir seni bu isteğinden vazgeçiren sebep? Esas kişi buna cevap verebiliyorsa...'' ''Veremiyoo!'' ''Demek veremiyor.  O zaman

   Telefonun alarmı azimli bir şekilde çizgisini bozmadan çalıyor her gün ki gibi. Uyanmamak imkansız. Camı açık bırakmanın pişmanlığını yaşıyorsun. Oda, insanı üşütecek sıcaklığa ulaşmış. Sonbahar geldiğini hissettiriyor. Yüz yıkama, diş fırçalama, giyinme aşamalarını tamamlayıp dışarı atıyorsun kendini. Servis şoförü beklenmenin gerginliğiyle diline pelesenk olmuş cümleyi kuruyor; 'Servis bekletilmez beklenir.' Karşılık olarak klişeleşmiş cevabını bir lahza gecikmeden veriyorsun; 'Mantıklı'    Geceden kalma uykusuzluğunu bir nebzede olsa serviste azaltıyorsun. Servis okula ulaşıyor ve mesain başlıyor. ''Özel Sektör Spotu -Devlet okulundan mezun olan kişinin özel okul pazarlamasına kapitalist sistem denir-'' Zaman akıyor. Belki de Sonbaharın verdiği bir havayla bulunduğun oda birden kasvetli gelmeye başlıyor. Birçok şey anlamını yitiriyor bir anda. Mübalağasız, nefes almak bile zor gelmeye başlıyor. Bunların üstüne bir de saatler yavaş akmaya ba...