Telefonun alarmı azimli bir şekilde çizgisini bozmadan çalıyor her gün ki gibi. Uyanmamak imkansız. Camı açık bırakmanın pişmanlığını yaşıyorsun. Oda, insanı üşütecek sıcaklığa ulaşmış. Sonbahar geldiğini hissettiriyor. Yüz yıkama, diş fırçalama, giyinme aşamalarını tamamlayıp dışarı atıyorsun kendini. Servis şoförü beklenmenin gerginliğiyle diline pelesenk olmuş cümleyi kuruyor;
'Servis bekletilmez beklenir.'
Karşılık olarak klişeleşmiş cevabını bir lahza gecikmeden veriyorsun;
'Mantıklı'
Geceden kalma uykusuzluğunu bir nebzede olsa serviste azaltıyorsun. Servis okula ulaşıyor ve mesain başlıyor.
''Özel Sektör Spotu -Devlet okulundan mezun olan kişinin özel okul pazarlamasına kapitalist sistem denir-''
Zaman akıyor. Belki de Sonbaharın verdiği bir havayla bulunduğun oda birden kasvetli gelmeye başlıyor. Birçok şey anlamını yitiriyor bir anda. Mübalağasız, nefes almak bile zor gelmeye başlıyor. Bunların üstüne bir de saatler yavaş akmaya başlamaz mı? O anda telefonun titriyor. '1 yeni mesaj'.
''Akşam işin yoksa karşılıklı iki çaya ne dersin? :) ''
Az önce anlamını yitiren her şey 180 derece değişiyor.
''Her zaman ki yerde :)'' cevabını veriyorsun.
Değişmeyen tek şey zamanın yavaş akması...
Mesai bitiyor. İş çıkış trafiğini zar zor aşıp vapura atıyorsun kendini. Sonbahar havasına rağmen vapurda dışarıda oturmaktan vazgeçmiyorsun. Buluşma yerine vardığında seni yine şaşırtmıyor güzel insan. Her zaman ki gibi ilk o gelmiş. Günün tüm yorgunluğu gitmiyor belki ama tüm olumsuz düşünceler yerini güzel düşüncelere bırakıyor. İki çay söyleniyor. Çaylar geliyor şekerler israf olmasın diye garsona veriliyor. Sohbet akıp gidiyor. O lanet olası geçmeyen zaman bir anda fikir değiştiriyor. Yelkovan akrepe tur bindiriyor. Bunlar olurken mekanda anlamlı bir şarkı çalmaya başlıyor.
Şarkı karşılıklı olarak ''Benden Sana Gelsin''lere yerini bırakıyor. Güzel insanın telefonu çalmaya başlıyor. Dönüş sinyalleri telefonda alınıyor. Mekandan kalkılıyor. Ayrılış yerine varılıyor. Klişeleşmiş fakat anlamını yitirmemiş meraklanma cümleleri kuruluyor;
'Eve gidince mesaj at mutlaka.'
Sonbaharın Kasvetli başlayan ikinci günü karşılıklı içilen iki çayla geleceğe olan umutlarına bir tuğla daha koyuyor...
'Servis bekletilmez beklenir.'
Karşılık olarak klişeleşmiş cevabını bir lahza gecikmeden veriyorsun;
'Mantıklı'
Geceden kalma uykusuzluğunu bir nebzede olsa serviste azaltıyorsun. Servis okula ulaşıyor ve mesain başlıyor.
''Özel Sektör Spotu -Devlet okulundan mezun olan kişinin özel okul pazarlamasına kapitalist sistem denir-''
Zaman akıyor. Belki de Sonbaharın verdiği bir havayla bulunduğun oda birden kasvetli gelmeye başlıyor. Birçok şey anlamını yitiriyor bir anda. Mübalağasız, nefes almak bile zor gelmeye başlıyor. Bunların üstüne bir de saatler yavaş akmaya başlamaz mı? O anda telefonun titriyor. '1 yeni mesaj'.
''Akşam işin yoksa karşılıklı iki çaya ne dersin? :) ''
Az önce anlamını yitiren her şey 180 derece değişiyor.
''Her zaman ki yerde :)'' cevabını veriyorsun.
Değişmeyen tek şey zamanın yavaş akması...
Mesai bitiyor. İş çıkış trafiğini zar zor aşıp vapura atıyorsun kendini. Sonbahar havasına rağmen vapurda dışarıda oturmaktan vazgeçmiyorsun. Buluşma yerine vardığında seni yine şaşırtmıyor güzel insan. Her zaman ki gibi ilk o gelmiş. Günün tüm yorgunluğu gitmiyor belki ama tüm olumsuz düşünceler yerini güzel düşüncelere bırakıyor. İki çay söyleniyor. Çaylar geliyor şekerler israf olmasın diye garsona veriliyor. Sohbet akıp gidiyor. O lanet olası geçmeyen zaman bir anda fikir değiştiriyor. Yelkovan akrepe tur bindiriyor. Bunlar olurken mekanda anlamlı bir şarkı çalmaya başlıyor.
Şarkı karşılıklı olarak ''Benden Sana Gelsin''lere yerini bırakıyor. Güzel insanın telefonu çalmaya başlıyor. Dönüş sinyalleri telefonda alınıyor. Mekandan kalkılıyor. Ayrılış yerine varılıyor. Klişeleşmiş fakat anlamını yitirmemiş meraklanma cümleleri kuruluyor;
'Eve gidince mesaj at mutlaka.'
Sonbaharın Kasvetli başlayan ikinci günü karşılıklı içilen iki çayla geleceğe olan umutlarına bir tuğla daha koyuyor...
Yorumlar
Yorum Gönder