Bazı zamanlar yalnız kalırsın. Daha doğrusu yapayanlız kalırsın. Sokak ağzıyla ''bir sürü'' arkadaşında olsa, tam onlara ihtiyaç duyacağın bir zamanda, sanki anlaşmışlar gibi bir kişi bile bulamazsın etrafında. ''Nerede bu A çık M ert K orkusuz insanları'' dersin? Bunalma ilk nefes borundan başlar. Nefes alıp verdikçe tüm vücuduna yayılır. Bulunduğun ortamdan uzaklaşmak istersin. Öyle bir vakitte ceketimi alıp çıktım. Cemal Süreya'nın Zuhal'e mektupları yalnızlığıma eşlik ediyordu
Burada yazılanların tümü hayat mahsülüdür..