Sapanca gölünün en güzel görüldüğü yerdeyiz. Korudaki sisli hava halet-i ruhiyemin temsili.
‘’Otur konuşcaz.’’ dedi.
Oturdum. Gözleri, adeta patlamaya yakın yanardağ.
''Bu kadar kolay mı?''
Güldüm. Gülüşüm su da sektirilen taş gibiydi.
'' Komik bir şey mi söyledim''
Gülüşüm taşın son sekişindeki suya düşüşü gibi kesildi. Gözlerine baktım. Yanardağ harekete geçmiş her an patlayabilir. Bir iki kelam etmek istedim. Beyhude. O gözlere kıymak, nehir yeşili gözleri
ateşe atmak, Allah a olan inancımı arttıran gözleri köze dönüştürmek, beni 21.yüzyılın kalp kıranlar müzesine sürüklerdi. Çınarları işaret ederek;
''Sonbaharın hüzün ve sabırla bir ilgisi olmalı.
Sararıp dökülen yapraklar hüznün temsili,
Çıplak, savunmasız bi çare kalıp elif gibi dimdik duran ağaçlar sebatın vücut bulmuş hali.'' Dedim.
O bana bakıyordu ben ise çınara. Elimi tutmaya yeltendi. Ayağa kalktım.
''Çok vaktim yok. Ne söyleyeceksen söyle.''
Sanırım yanardağ harekete geçmişti. Nefes çekişleri hıçkırığa, hıçkırıklar gözyaşlarına dönüşüyordu.
''Ben sensiz yapamam. İnsan aczdir. Ben de insanım. Hata yapamaz mıyım? Yarı yolda bırakıp gitmek bu kadar mı kolay? Hani bana söz vermiştin. Beni hiç bırakmayacaktın. Erkek adam verdiği sözü çiğner mi?''
Çınarı örnek alıp sabır çekmeye başladım içimden. Önce alçalan daha sonra acımasızca bamteline dokunan yerden vuran kısa bir giriş yapmıştı. Cevap vermeyip çınara bakmaya devam ettim.
''Yaptığımın savunulur bir tarafı yok. Kabul ediyorum. Her insan ikinci bir şansı hak eder. Affetsen beni? İnceldiği yerden kopmasına izin verme. Sen benim kaderimsin.''
Az önce adamlığından bir an şüphe ettiği beni şimdi kaderi yapmıştı. Kavgalar ve tartışmalar insanın karakterini ortaya çıkarır. Yanardağ, volkanlarını tamamen boşaltmadan bu işe bir son vermeliyim diye düşündüm. Beynimin metin yazarları harekete geçti.
''Kendini suçlama. Sen hata yapmadın. Benliğini yaşamına yansıttın. Hem hata yaptığını düşünsen bile, sana koşulsuz, çıkarsız, beklentisiz, ’’asla öyle bir şey yapmaz’’ derecesinde güvenip daha sonra hezeyana uğrayan beni düşün. Beterin beteri var! Hem incelen bir şey de yok. Yalan söylemen gönül bağını tekrardan düğüm atılamayacak şekilde kopardı. Bence çok düşünme artık bunları. Baksana çınara hiç boyun eğiyor mu Sonbahara? Onu örnek al. Bu günlerde geçer. Senin baharın da gelecektir merak etme.''
Masumca yaklaşıp daha sonra yaralayıp ardından yaşama ümidi veren biri gibi konuşmuştum. Daha sonra gözlerine bakmadan ‘’hoşça kal’’ deyip çınara selam durduktan sonra gittim. Giderken arkamdan;
''Senden nefret ediyorum'' diye haykırdı.
Adımlarımı bir nebze aksatmadan yoluma devam ederken elimi kaldırıp;
''Sorun değil helal olsun.''
Ateşşş
YanıtlaSil