Ezan sesine uyandım. Ses camiden değil telefonumdan geliyordu. Vakit girmiş güneşin çıkmasına yaklaşık iki saat vardı. Ne zaman uyuduğumu düşünmeye çalışırken mutfağa doğru yöneldim. Isıtıcıya kahve için su koyarken hatırladım. Uzun bir telefon trafiğinden sonra gözümü kapatmış dünya telaşı üzerine hiç bir şeye kafa yormayarak uyuya kalmıştım.
''Evlensene benimle?'' dedim.
Haftalardır bin bir uğraşla hazırladığım sürpriz dün ki aksiliklerle berbat olmuştu. Nasıl söylerim, kalpten gider miyim diye düşündüğüm iki kelimelik cümleyi şimdi telefonda heyecansız çaya davet eder gibi söylemiştim. Felaketler insanın düşünce yapısını değiştiriyor. Dün ölümden dönmüş, üstelik 34.600 lira borca girmiştim.
''Anlamadım'' dedi.
''Evlenelim diyorum. Nasıl yapalım.''
''Evlenmek mi?''
Devamı Gelecek...
Dört saatlik aradan sonra çaresizlik yeniden başlıyordu. Çaresizlik içinde umutsuzdum. Çıkmaz sokağın çıkmazında, Uçurumun bittiği yerdeydim. Bunun şerefine güne şekersiz sade bir kahveyle başlamak şart olmuştu.
Isınan suyla kahvemi hazırladıktan sonra cadde ışıklarının aydınlattığı salona geçtim. Saatin, ortamın, yükselen ambulans sireninin ve haleti ruhiyemin etkisiyle hayat üzerine amatörce aforizmalar kurdum. Sayısını hatırlamadığım derin nefesler alıp verdim. Sıkıldım. Biraz daha sıkıldım. Kupadaki kahve bittiğinde olduğu kadar sıkılmıştım.
Oturur pozisyonda gözümü kapatıp dünya telaşına ara verme seansına başlarken ezan sesi yükseldi. Bu defa hoca okuyordu. Anlık gafletten sıyrılıp bizlere ömrümüz boyunca farz olan günde beş vaktin ilkini eda etmek için abdest alıp kıbleye durdum.
Oturur pozisyonda gözümü kapatıp dünya telaşına ara verme seansına başlarken ezan sesi yükseldi. Bu defa hoca okuyordu. Anlık gafletten sıyrılıp bizlere ömrümüz boyunca farz olan günde beş vaktin ilkini eda etmek için abdest alıp kıbleye durdum.
Gün aydınlamaya başlamıştı. Telefonumun favoriler kısmındaki ilk numarayı aradım. Üçüncü çalışta telefonu ''Allah kabul etsin'' diye açmıştı. Her sabah arayışlarımda yaptığı gibi...
''Cümlemizin. Dün için özür dilerim.''
''Konuşmamız gerek diyorsun. Saatlerce bekletiyorsun. Daha sonra 'Çok acil bir durum oldu. Bekleme beni. Ararım seni' mesajını atıp ertesi gün arıyorsun. Sonuç özür dilerim. Mantıklı ve bir o kadar da önem arz edecek bir açıklaman vardır diye düşünüyorum''
''Bilmem var mı?''
''Dalga mı geçiyorsun?''
''Öyle mi yapıyorum?''
''İyi misin canım? Neler oluyor?.''
Kısa bir es verdikten sonra;
Kısa bir es verdikten sonra;
''Evlensene benimle?'' dedim.
Haftalardır bin bir uğraşla hazırladığım sürpriz dün ki aksiliklerle berbat olmuştu. Nasıl söylerim, kalpten gider miyim diye düşündüğüm iki kelimelik cümleyi şimdi telefonda heyecansız çaya davet eder gibi söylemiştim. Felaketler insanın düşünce yapısını değiştiriyor. Dün ölümden dönmüş, üstelik 34.600 lira borca girmiştim.
''Anlamadım'' dedi.
''Evlenelim diyorum. Nasıl yapalım.''
''Evlenmek mi?''
Devamı Gelecek...
Yorumlar
Yorum Gönder